Ol’Dirty Bastard: Η διασκεδαστική εξωφρενικότητα ενός θρύλου

Στην μνήμη του άντρα που γεννήθηκε ως Russell Jones και αγαπήθηκε ως Ol’ Dirty Bastard

13 και 15 Νοεμβρίου. Τις ημέρες αυτές η ιστορία του Hip Hop γιορτάζει τη γέννηση και παράλληλα θρηνεί το θάνατο, ενός εκ των πιο λαμπρών αστεριών της κουλτούρας. Τον σπουδαίο Ράσελ Τζόουνς, γνωστός στον κόσμο του Hip Hop ως Ol ‘Dirty Bastard.

Για το Hip Hop, ο Dirt Dog ήταν κάτι περισσότερο από ράπερ. Η προσωπικότητά του και η επιδεικτική συμπεριφορά του ήταν αντιπροσωπευτικά της ψυχής του Hip Hop. Δεν άφησε τη φήμη και το status να τον απομακρύνουν από τον χαρακτήρα του. Εκείνοι που τον γνώριζαν είπαν ότι παρέμεινε αληθινός στον εαυτό του καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας του, καθιστώντας τον αρκετά προσιτό. Σύμφωνα με ορισμένους, ο Ol ‘Dirty ήταν ο τύπος που θα βοηθούσε μια ηλικιωμένη γυναίκα να διασχίσει το δρόμο όμως, μόλις έφτασε στο απέναντι πεζοδρόμιο, θα έπαιρνε στο κατόπι έναν άγνωστο για τα κοσμήματα του. Ήταν ένας ευγενής άνθρωπος με μια “δίκαιη αιτία για αμαρτία”.

Οι Wu-Tang Clan, από το πρώτο τους δίσκο το 1993 Enter the Wu-Tang (36 Chambers), μύησαν τους ακροατές σε έναν ασύμφωνο κόσμο, που αποτελείται από πολεμικές τέχνες, της γνώσης των Five Percenter και των “παραμυθιών του δρόμου”. Δύο χρόνια αργότερα ο ODB θα κυκλοφορήσει το πρώτο του σόλο άλμπουμ με τίτλο Return to the 36 Chambers: The Dirty Version, το οποίο θα τον καθιερώσει στο πάνθεον της Hip Hop σκηνής.

Ο Ol ‘Dirty Bastard ( Russell Tyrone Jones) , ιδρυτικό μέλος του Wu-Tang, δεν έμοιαζε με τους υπόλοιπους συντρόφους του. Mετά την ένταξή του στους 5% (Έθνους του Ισλάμ, το Έθνος των Θεών και των Γειτόνων), υιοθέτησε το “Ason Unique”, που σημαίνει “δίκαιο όνομα”. Το ύφος του, ένα ξεχωριστό κράμα εκρηκτικής παρουσίας, λεκτικής ιδιοφυΐας χαράς, χιούμορ και φυσικά άπειρης δεξιότητας, ήταν πρωτοφανές για το hip-hop. Η τεχνική του ODB και ο αυτοκαταστροφικός δημόσιος χαρακτήρας θεωρούνταν ως καινοτομία κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Ωστόσο σήμερα θα είχαν μεταφραστεί σε κάτι άλλο: superstardom.

Στα τραγούδια του δήλωνε τον εαυτό του ως one army man, έπαιξε μεθυσμένος Casanova και ανάγκασε το FBI να μην κρατήσει τις καρτέλες του. Στην ομιλία του στα Grammy του 1998, κήρυξε το δογματικό “Wu-Tang is for the Childern” και “γείωσε” τον Puff Daddy. “O.D.B. burned hot in a world where stars are supposed to stay cool”, έγραψε ο Kelefa Sanneh στους New York Times μετά το θάνατο του Dirty.

Ο πειραματισμός ήταν μόνο ένα από τα ισχυρότερα όπλα του ODB. Μπορεί να μην πληρεί τα κριτήρια του πιο “ραπ-μυστικιστή” για το τι είναι “καλός ράπερ”, αλλά αυτή η έννοια, άλλωστε, είναι υποκειμενική. Ο ODB έκανε μουσική χρωματίζοντας έξω από τις γραμμές. Αυτά που τότε θεωρούνταν ριζοσπαστικά, παράξενα ή απλά απαράδεκτα, αλλά σήμερα επικρατούν, ο ODB τα κατέκτησε ήδη στην δεκαετία του ’90 και με γοητεία που δεν μπόρεσε να κρυφτεί. Είχε μια “αφηρημένη” διαδικασία για την παραγωγή τραγουδιών, κάτι που ο Pras μαρτυρεί όταν αποκάλυψε ότι ο ODB κατέγραψε τα ad-libs του και έκανε freestyle στον τελευταίο του στίχο, στο “Ghetto Superstar (That’s What You Are)” .

https://www.youtube.com/watch?v=x0UNjZ2O0zY

Αντιλήφθηκε επίσης την αξία του ταλέντου. Ότι δηλαδή δεν είναι μόνο αυτό που ραπάρεις, αλλά πώς το ραπάρεις. Ας πάρουμε για παράδειγμα το “Shimmy Shimmy Ya,” . Δίνει έμφαση στις πρώτες μπάρες (“Shimmy shimmy ya, shimmy yam, shimmy yay / Gimme the mic so I can take it away”), το γυρίζει σε ξέσπασμα, όπως σε ένα κανονικό τραγούδι (““For any MC in any 52 states/I get psycho killllaaaaa, Norman Bates “) και ύστερα καλύπτει στην ουσία, το στίχο, ανακατεύοντας την ομοιοκαταληξία με την φωνή του. (” My producer slam, my flow is like, blam!/Jump on stage and then I dip dowwwwn”). Παρόλο που δεν τραγούδησε “σωστά”, το έπραξε με μεγάλη επιτυχία. Μπορούσε να καλύψει φωνητικά από Rick James μέχρι Billie Holiday.

Από το φθινόπωρο του 1997, ωστόσο, ο Jones αντιμετώπισε διάφορες κατηγορίες. Συνελήφθη τον Νοέμβριο για παραμέληση οικογενειακής εστίας, για τα τρία παιδιά που είχε με τη σύζυγό του Icelene. Το επόμενο έτος, πυροβολήθηκε στην πλάτη κατά τη διάρκεια ληστείας, αν και η πληγή δεν ήταν σοβαρή. Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών ακολούθησαν περισσότερες συλλήψεις, συμπεριλαμβανομένων κλοπών, παράλειψη παράστασης των ημερομηνιών δικαστηρίου, δημόσιες απειλές βίας σε άλλους, παραβιάσεις της κυκλοφορίας και κατοχή ναρκωτικών. Μέχρι το καλοκαίρι του 1999, ήταν ξεκάθαρο ότι ο Dorty είχε εθισμό στα ναρκωτικά και δέχτηκε να μπει σε κέντρο αποτοξίνωσης στη Νέα Υόρκη. Γύρω από αυτό το διάστημα, τον Σεπτέμβριο του 1999, κυκλοφόρησε το άλμπουμ N *** a Please, το οποίο έφτασε επίσης στο Top 10 του Billboard.

Το Φεβρουάριο του 1998, o ODB βρισκόταν στο στούντιο με τους Wu Twelve O’Clock, στο Μπρούκλιν, όταν έσπευσαν να βοηθήσουν μια τετράχρονη κοπέλα που είχε χτυπηθεί από ένα αυτοκίνητο έξω από το στούντιο. Το παιδί ήταν παγιδευμένο κάτω από το όχημα. Ο Dirty και μερικοί από τους φίλους του την απεγκλώβισαν από το αυτοκίνητο. Εκείνη αργότερα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, οπού την επισκέφθηκε για να ελέγξει την κατάσταση του κοριτσιού. Για να μπορέσει να την δει, έδωσε ψεύτικο όνομα. Ωστόσο, τον αναγνώρισαν και προειδοποίησαν τα μέσα ενημέρωσης.

Αφού καταδικάστηκε σε αρκετούς μήνες υποχρεωτικής αποκατάστασης, ο Jones, το έσκασε από το κέντρο όπου βρισκόταν στο Λος Άντζελες το φθινόπωρο του 2000, αψηφώντας τις παραμέτρους της εν λόγω ποινής. Τελικά συνελήφθη ξανά στη Φιλαδέλφεια. Την άνοιξη του 2001 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο έως τεσσάρων ετών.

Η δισκογραφική εταιρία Elektra, κυκλοφόρησε το λεύκωμα συλλογής The Dirty Story: The Best of Ol ‘Dirty Bastard στα τέλη του καλοκαιριού του 2001. Την επόμενη χρονιά, η ετικέτα D-3 κυκλοφόρησε το άλμπουμ The Trials and Tribulations του Russell Jones.

Στις 13 Νοεμβρίου 2004, ο ODB βρισκόταν στο στούντιο, όταν ένιωσε πόνο στο στήθος και κατέρρευσε. Πέθανε δύο ημέρες πριν από τα 36α γενέθλιά του. Αργότερα διαπιστώθηκε ότι είχε λάβει υπερβολικά υπερβολική δόση από ένα μείγμα κοκαΐνης και το φάρμακο για τον πόνο tramadol.

Μετά το θάνατο του συν-ιδρυτή των Wu-Tang Clan, OId Dirty Bastard, ο κόσμος της hip hop δεν έχει βρει (ακόμα) έναν “κληρονόμο” του . Ο ODB, ήταν one of a kind .